Woensdag 22 augustus, dag 3
Gelukkig hebben we afgelopen nacht beter geslapen, we komen in het ritme. Na weer een heerlijk ontbijt, ik krijg het ook al gemakkelijker weg, vertrekken we vandaag naar de Rocky Mountains!
We nemen de Trans Canada Highway richting het westen. Maar voordat we Calgary verlaten slaan we eerst nog profiant in bij een grote supermarkt. Eenmaal op weg zien we de bergen al snel in de verte opdoemen. Het is een schitterend gezicht en we zijn blij dat onze vakantie nu echt gaat beginnen.
Het eerste stuk van de reis gaat door een glooiend landschap met verre uitzichten. We zien veel weilanden met koeien en paarden. Wendy, met haar scherpe blik, ontdekt een coyote die door de velden loopt. Eigenlijk heel plotseling gaat het landschap over van heuvels naar bergen. Waar we ook kijken, overal om ons heen zien we de rotsformaties omhoog rijzen. Schitterend!
Bij Castle Junction verlaten we de Trans Canada Highway en nemen Highway 93 richting Radium Hot Springs. Al snel komen we in Kootenay National Park, dit gebied gaan we vandaag verkennen.
De eerste stop is bij het Vista Lake viewpoint, waar we even uitstappen om de benen te strekken en van het uitzicht genieten. Daarna rijden we door naar de Continental Divide waar we een korte wandeling gaan maken. Regenwater dat ten westen van de scheidslijn valt stroomt naar de Stille Oceaan. Ten oosten stroomt het naar de Atlantische Oceaan.
De Fireweed Trail is een wandeling door een stuk bos, dat hersteld van een bosbrand uit 1968. Op 9 juli van dat jaar veroorzaakte een bliksemschicht een bosbrand die in 3 dagen 2950 hectaren bos in de as legde. Deze brand wordt de Vermilion Pass Burn genoemd. Tot dat moment werden bosbranden altijd gezien als iets slechts dat voorkomen moest worden. 
Door de gevolgen van deze brand te bestuderen heeft men ontdekt dat het vuur een belangrijke rol speelt in de natuurlijke cyclus van het bos. Een informatieve wandeling van een half uur laat dat zien.
Een paar kilometer verderop stoppen we opnieuw, hier gaan we een wandeling maken naar de Stanley Glacier. Nadat we via een brug het riviertje zijn over gestoken, gaat het eerste stuk redelijk steil omhoog, door het verbrandde bos. Overal om ons heen groeit wilgenroos tussen de zwart geblakerde bomen. Als we de grootste klim gehad hebben komen we bij het tweede bruggetje van de wandeling. Hiervandaan hebben we een goed zicht op de ‘guardwall’ die zijn schaduw werpt over het riviertje en de met bloemen bedekte velden.
We laten het bos nu langzaam achter ons en het pad wordt rotsachtiger. We zien veel grondeekhoorns en ook een diertje dat nieuw voor ons is. Het blijkt een pika of fluithaas te zijn. Het is familie van de haas, hoewel hij meer lijkt op een marmot. Ze leven in holen tussen de rotsen en verzamelen gras voor de winter. Als ze uit hun holletje komen roepen ze altijd ‘IEEEEP!’. Dit doen ze om andere pika’s te laten weten dat dit hun gebied is. Hieraan zijn ze dus gemakkelijk te herkennen.
We hebben ruim 4 kilometer afgelegd voor we een mooi uitzicht hebben op de Stanley Glacier. 
Deze ligt hoog op de berg. De waterval is het smeltwater van de gletsjer, die het riviertje voedt dat we al 2 keer zijn over gestoken. Mooi tijd om wat te gaan eten. Dat hebben we wel verdient na deze inspanning.
Weer terug bij de auto, rijden we door naar de Paint Pots trail. Hier lopen we een kleine wandeling langs de Ochre Beds naar de Paint Pots. De oker werd vroeger door de idianen gebruikt als kleurstof voor ceremonies. Vanaf begin 1900 werd de oker door de kolonisten opgegraven. Het werd naar Calgary verscheept en werd daar gebruikt als basis voor verf. Toen in 1920 het Kootenay National Park werd opgericht, werd men zich steeds meer bewust dat mijnbouw niet past in een nationaal park. Het afgraven van de oker is vanaf toen geleidelijk aan stilgelegd.
Omdat het al tegen het eind van de middag loopt zetten we koers naar Radium Hot Springs. Onderweg maken we nog een paar korte stops langs de weg. 
We genieten van de mooie uitzichten. Over de Vermilion River kijken we uit naar de Hawk Ridge. De Kootenay River heeft de Mitchell Range als achtergrond.
Nadat we lekkere zalm met pasta bij het Old Salzburg Restaurant hebben gegeten moeten we nog zeker een uur rijden naar Golden. Wendy is behoorlijk moe en slaapt af en toe wat in de auto. Plotseling moet ik hard remmen, want ik zie twee paar ogen van herten langs de kant van de weg staan. Gelukkig springen ze niet de weg op. Het is gevaarlijk om hier in het donker te rijden, dat blijkt maar weer. Alles gaat verder goed en we komen veilig aan in Golden. We waren in de veronderstelling dat we een tijdgrens over zouden gaan, maar dat blijkt niet het geval. In plaats dat we 9 uur ‘s avonds aankomen is het dus al 10 uur, een kleine misrekening…
Snel nog even onder de douche doorlopen en dan heerlijk slapen in het grote bed.
Donderdag 23 augustus, dag 4
We overnachten in Auberge Kicking Horse en hebben lekker geslapen. Onze host Bruce heeft een lekker ontbijt klaarstaan. Het is een buffet, we kunnen pakken wat we willen.
We gaan Glacier National Park verkennen. We hebben besloten om het vandaag wat rustiger aan te doen en zullen daarom een vijftal kleinere wandelingen doen.
De eerste is de Hemlock Grove Trail, een 400 meter korte boardwalk. 
Je loopt een stukje door een oud bos van Western Hemlock (Tsuga heterophylla). Bij de parkeerplaats zien we ook enkele Steller’s Jays vliegen en een Columbian Ground Squirrel uit zijn holletje komen.
De Rockgarden Trail is een wandeling door het bos naar een uitkijkpunt, vanwaar je uitkijkt over een veld met rotsblokken dat daar door de laatste ijstijd is achter gelaten. Vanaf het uitkijkpunt gaat de wandeling verder tussen de rotsblokken door. Erg mooi om te zien en gelukkig ook erg rustig. Veel mensen laten deze wandeling links liggen en dat vinden wij helemaal niet erg!
Vervolgens gaan we de Loop Brook Trail lopen. Tijdens deze wandeling zien we de pilaren die nog staan als overblijfsel van de spoorlijn die hier ooit tegen de bergen omhoog klom. De zogenaamde ‘loops’ waren nodig om in een klein gebied grote hoogte verschillen te kunnen overbruggen. Tegenwoordig loopt de trein ondergronds door tunnels, omdat dit gebied gevaarlijk is als gevolg van lawines.
Vanaf het Rogers Pass Centre wandelen we, via de Abandoned Rails Trail, naar het hoogste punt van de Rogers Pass dat op 1330 meter ligt.
De laatste wandeling die we vandaag maken is naar de Bear Creek Falls. 
De parkeerplaats naar deze wandeling staat niet aangegeven dus we hebben het rijk voor ons alleen! Het pad dat we volgen gaat een behoorlijk eind naar beneden. We zien eigenlijk al een beetje op tegen de terugweg, maar we zetten door en komen uiteindelijk bij de waterval uit. Het is onmogelijk om een goede foto van dichtbij te maken vanwege de enorme waterspray die er hangt. We proberen het natuurlijk wel, maar dat levert ons een nat pak op. De weg terug valt gelukkig toch mee, voor we het weten zijn we weer terug bij de auto. Om 7 uur ‘s avonds zijn we weer terug in Golden en sluiten de dag af met een lekkere pizza bij The Turning Point.
Morgen vertrekken we uit Golden en gaan op weg naar de Icefields Parkway. Klik hier voor het vervolg, of klik rechts bovenin het menu op Aurum Lodge.
